| |
Net vijftien was BJ Baartmans toen hij in 1980 het popwereldje binnenstapte, met zijn Nederlandstalige punk- en waveband Square Objects. Dertig jaar verder is de Boxmerenaar toe aan zijn tiende soloalbum. Voor/Achter is een dubbel-cd met daarop tien nieuwe en drie bewerkte oude liedjes met Baartmans zelf in de hoofdrol (Voor) en negen liedjes waarin hij zich ondergeschikt heeft gemaakt aan muzikale gasten waarmee hij de afgelopen decennia heeft gewerkt (Achter).
De beide schijfjes etaleren Baartmans' brede kijk op muziek, want het is variatie troef op Voor/Achter. Voor bijvoorbeeld biedt pop, rock, jazzy en bluesy werk. Baartmans manifesteert zich, met zijn Bram Vermeulen-achtige stem, weer als een intelligente chroniqueur van het moderne leven. Hij zingt over uiteenlopende zaken als Monument Kamp Westerbork, de Soa Top 5, een lijntje coke, Katendrecht en triest stemmende feestmuziek. Wat dat laatste betreft: Bart de Win maakt met zijn melancholieke accordeon de boel er niet vrolijker op in Feestmuziek. Op Achter vertolken zeven gastzangers (waaronder JW Roy, Iain Matthews, Marcel de Groot en Gerard van Maasakkers) werk van Baartmans en ook hier blijkt het vakmanschap van een muzikant die allang wereldberoemd had moeten zijn in Nederland, Vlaanderen en Zuid-Afrika en op de Nederlandse Antillen.
**** BJ Baartmans viert dertig jaar muzikant zijn met een dubbel-cd. De zanger/gitarist en producer presenteert 13 Nederlandstalige liedjes, waaronder omgebouwde oudjes, met als muzikale basis jazz, pop, blues en rock. Net zo gevarieerd zijn de onderwerpen. Baartmans en oudgedienden Mike Roelofs (toestesen), Gerco Aerts (bas) en Sjoerd van Bommel (drums) zorgen voor de passende muzikale invulling, van klein tot stevig, met verrassende tempowisselingen en sfeervolle inkleuringen. Voor de prijs van één krijgt de liefhebber er een tweede cd bij, een eerbetoon aan de jubilaris uit Boxmeer. JW Roy, Gerard van Maasakkers, Iain Matthews en anderen laven zich aan zijn veelzijdig repertoire.
***** BJ Baartmans zit 30 jaar in het vak en dat wordt gevierd met dubbelaar Voor/Achter. Met Voor, het eerste schijfje, levert de Brabander zijn tiende solowerk af. Het is zijn vierde die hij in het Nederlands zingt. Dat deze switch, die in 2006 met de cd Verpand begon, een goede keuze is geweest blijkt ook hier weer. Want wat schrijft Baartmans toch een mooie, beschouwende teksten en wat past zijn licht rauwe stem met Brabants accent daar goed bij. Vooral de ijzingwekkende sfeer van Monument Kamp Westerbork is een hoogtepunt. Tel daar de subtiele folk- en bluesarrangementen bij op en het plaatje is compleet.
Op Achter staan oude nummers waar Baartmans vooral als gitarist en producent dient en waar gasten als Marcel de Groot, Gerard van Maasakkers en Frank Lammers de zang verzorgen. Voor/Achter bevat geen feestmuziek, want daar wordt Baartmans triest van, zo leren we in een van de nummers. Dat deze plaat ondanks zijn melancholieke sfeer echter toch een feestje voor de oren is staat buiten kijf.
Dit jaar zit BJ Baartmans 30 jaar in de muziek. Ter ere daarvan verscheen het dubbelalbum Voor/Achter, met op de ene cd de Brabantse singer-songwriter en gitarist op de Voorgrond als aanvoerder van zijn band ‘Wild Verband’, en op de andere voornamelijk in de rol van Achtergrondbegeleider van een aantal bevriende collega’s die, voor deze gelegenheid, een kleine, maar mooie selectie uit zijn ruime repertoire vertolkt. Wie hem door de jaren heen een beetje gevolgd heeft weet dat hij in beide gedaantes evengoed uit de voeten kan.
Toen hij in 2006 overstapte van Engels- naar Nederlandstalig, kwam ook zijn schrijverstalent voor dichterlijke teksten pas echt sterk aan het licht. Die gaan soms over persoonlijke ervaringen, maar vaker zijn het door het scherpe oog van de waarnemer opgetekende situaties. Weer een paar heel mooie illustraties op Voor zijn ‘Katendrecht’, ‘Monument Kamp Westerbork’ en ‘Het moet allemaal maar kunnen’. De muzikale invulling - gitaar, bas, drums en toetsen - staat geheel ten dienste van de songs: meestal klein gehouden, krachtig, kalm, warm, ingetogen, tikje melancholiek. Sporadisch up tempo met af en toe een mooie gitaarsolo. Minst sterke punt is zijn hese, wat dunne stemgeluid, maar dat is geen al te sterke dissonant.
In drie van de negen songs op Achter wordt Engels gezongen door JW Roy, Erwin de Vries en Iain Matthews. Beatrice van der Poel zingt prachtig de blues in het hilarische ‘Dokter’, Gerard van Maasakker en Marcel de Groot zijn de zingende gasten in achtereenvolgens het weemoedige ‘Euforie’ en het bluesachtige ‘Laat’. Acteur Frank Lammers stelt in het achtminuten durende slotnummer‘Recycling’, op mild sarcastische toon, de ‘kringloop’ in of van het leven aan de kaak. Verrassend mooi gedaan. BJ Baarmans prikkelt de verbeelding en dat is (een) kunst.
Bart-Jan Baartmans, aka ‘BJ Baartmans’ uit het Nederlandse Boxmeer staat ondanks zijn leeftijd van 45 jaar toch al 30 jaar op de planken als troubadour van in het begin Engelstalige en sinds 2006 Nederlandstalige liedjes. In al die jaren heeft hij allicht de binnenkant van elke concertzaal of elk theater gezien en op die podia zijn op blues geïnspireerde folkliedjes te berde gebracht voor zijn trouwe schare van fans.
Om dit jubileum te vieren wil hij die fans plezieren met een dubbel-cd “Voor / Achter” waarop 13 nieuwe songs “Voor” sieren en “Achter” gereserveerd wordt voor 9 herbewerkte nummers uit zijn rijk gevulde carrière, hier voornamelijk gezongen door diverse bevriende muzikanten. Daarbij vinden we ook drie Engelstalige songs: “Do You Know What A Song Can Do” met JW Roy, “To End And Start Again” met Erik de Vries en “Private Ways” met zanger Iain Matthews. De andere nummers op “Achter” zijn vooral vertalingen van zijn oorspronkelijk Engelstalige liedjes. Zo wordt het nummer “All Around Stranger” hier “Oorsprong” met Bart De Win op accordeon, “Little I Can Have” wordt vertaald naar “Euforie” met Gerard van Maasakkers als zanger en “Cry” wordt in het Nederlands “Laat” met Marcel de Groot die elektrische gitaar speelt en zingt.
Maar ook op de nieuwe plaat “Voor” - zijn tiende officiële release - staan weer pareltjes met poëtische, literair hoogstaande songteksten die verhalen over de leuke en minder leuke dingen uit ieders dagelijkse leven. Speciale aandacht gaat uit naar een treffende beschrijving van bekende plaatsen in Nederland met de Rotterdamse wijk met meer dan de helft allochtone inwoners “Katendrecht”, het desolate Texelse “Waddenstrand” en “Monument Kamp Westerbork”, het Nazistische doorgangskamp in de provincie Drenthe. Andere pareltjes zijn de voor dit 30-jarige jubileum passende songtitels “Toost” en “Feestmuziek”. Zijn trouwe begeleidingsgroep “Wild Verband” zorgt voor de perfecte instrumentale omlijsting en BJ Baartmans zingt in zijn vertrouwde melancholische stijl met lichtjes schorre stem en speelt zelf op gitaren, bas, mondharmonica en percussie. Ook op de nieuwe plaat staan enkele oudere nummers die vanuit het Engels vertaald werden. Zo veranderde “Lily Dear” naar “Kind Dat Speelt”, “No Soap” naar “Het Moet Allemaal Maar Kunnen” en “Priceless Man” werd “Niet Te Koop”.
“
Voor / Achter” is dus een staaltje van vakmanschap en meesterschap dat geëtaleerd wordt door een professionele zanger en songschrijver die er ook na zijn drie decennia lang durende muzikale carrière nog steeds in slaagt om de luisteraar bij het nekvel te grijpen met zijn indringende liedjesteksten over het leven van elke dag. Wij vermoeden alvast dat BJ Baartmans nog niet aan zijn pensioen als artiest zit te denken en dat we de volgende jaren nog veel moois uit zijn muzikale koker zullen zien komen.
Het besef dat Nederlandstalige muziek wel degelijk de moeite waard kan zijn, kwam voor mij pas met het in 2005 verschenen topalbum Laagstraat 443 van JW Roy. Zo af en toe verschijnen er albums die dat laat verkregen inzicht bevestigen. Zoals dit Voor/Achter (Continental/Munich) van BJ Baartmans, net als Roy een Brabander overigens. Deze tiende plaat van Baartmans, die al dertig jaar in het vak zit, komt met een aardige bonus.
Op Voor brengt hij nieuwe nummers en op Achter nieuwe bewerkingen van negen nummers uit zijn archief met gasten als JW Roy, Bart de Win, Iain Matthews, Gerard van Maasakkers en anderen. Op Voor is hij de voorman, op Achter wordt zijn rol op de achtergrond benadrukt. Voor begint direct al uiterst veelbelovend met Toost waarop de toetsen van Mike Roelofs en de zang van Renee van Bavel voor pure soul zorgen. Maar het allermooist is misschien wel Feestmuziek: Ik houd van films zonder happy end, ook als je daar van slag van bent / Ik zie dat nooit als punt van kritiek / Een beeld dat raakt, ‘n lied dat schrijnt, een boek waar je bijna weg bij kwijnt / Maar waarom word ik triest van feestmuziek. Met heerlijk accordeonspel van Bart de Win.
In 2006 verraste BJ Baartmans me door een switch te maken van Engelstalige songs naar Nederlandstalige. De Engelstalige cd's Where Lovers Go en Red Light Tracks die ik kende vond ik al goed, op Verpand maakte Baartmans nog veel meer indruk. Alsof hij ineens na vijfentwintig jaar speuren zijn nieuwe favoriete jas gevonden had die als gegoten zat en waarvan je weet dat hij die nooit meer uit moet doen. Zijn zachte lichthese stem met niet te verhullen Brabants accent in combinatie met zijn mooie observerende teksten maakt veel meer indruk dan op vorige cd's.
Zijn gitaarspel was altijd al van grote klasse. Baartmans 30-jarig jubileum wordt gevierd met een beetje een rare dubbel-cd. Op Voor staan dertien nieuwe liedjes van Baartmans en zijn band, op Achter staan negen songs waarbij hij zijn diensten beschikbaar stelt aan andere artiesten. Een rol die hij net zo gemakkelijk aanneemt. Voor Achter kwamen onder meer Gerard van Maasakkers, Marcel de Groot en Frank Lammers langs in Baartmans' studio. Het resultaat is een allegaartje van Nederlandstalig en Engelstalig. Wel een leuk allegaartje, met een uitbundig prekende Lammers in "Recycling" als hilarische afsluiter.
Toch zijn het vooral de songs op Voor die indruk maken. De momenten dat Baartmans zijn ingetogen, melancholische kant laat zien zijn heel goed. Vooral "Monument Kamp Westerbork". Van de sfeer die Baartmans hierin neerzet krijg ik een brok in de keel. En ik ben vast niet de enige die zichzelf terughoort in "Feestmuziek". Hierin verklaart Baartmans zijn liefde voor de treurige kant van het leven, de non-happy ends, in plaats van de vrolijke. Eigenlijk houdt hij dus totaal niet van feestmuziek. Niet voor niets is er in zijn meer up-tempo liedjes ook altijd een treurige ondertoon aanwezig.
Het najaar van 2010 staat voor BJ Baartmans volledig in het teken van een opmerkelijke verjaardag. Dertig jaar staat de beste man inmiddels in het vak en dat zullen we geweten hebben ook! Middels een even ambitieuze als prestigieuze dubbelaar maakt hij ons immers deelachtig aan de feestelijkheden. De ene helft daarvan, een album luisterend naar de titel “Voor”, is zijn eigenlijke tiende plaat als soloartiest en confronteert ons met dertien nieuwe Baartmans-liedjes in het Nederlands. (Bij enkele daarvan blijkt het bij nader inzicht te gaan om adaptaties van eerder al eens in het Engels verschenen dingen als “Lily Dear”, “No Soap” en “Priceless Man”.) En net als op voorgangers “Verpand”, “Verwant”, en “Wild Verband” presenteert de Nederlander zich daarop ook nu weer als een tekstdichter met een ontzettend goed ontwikkeld observatievermogen. Hij kijkt in zijn liedjes vrijwel voortdurend om zich heen. En met de precisie van een hartchirurg achter de operatietafel tekent hij op wat hij ziet, hoort en voelt en gunt je op die manier op bijzonder subtiele wijze een kijk in zijn eigen leefwereld. Zonder het al te nadrukkelijk over zichzelf te hebben geeft hij zich zo toch beetje bij beetje bloot. En dat schept natuurlijk een zekere band. Het verleent aan zijn teksten ook iets van een literair randje.
Het tweede schijfje, “Achter”, focust dan weer op Baartmans’ alter ego. De Brabander is immers niet enkel een geweldige liedjesschrijver, hij geldt door zijn activiteiten als sessiemuzikant en producer ook en vooral al één van dé hoekstenen van de Americana- en rootsrockscènes in Nederland. In de negen liedjes op “Achter”, ook al herwerkingen van ouder materiaal van ‘m, neemt Baartmans dan ook genoegen met een rol op de achtergrond. Op gitaren, bas, mondharmonica, toetsen, percussie-instrumenten en zelfs drums stelt hij zich ten dienste van tal van vrienden en collega’s, die “zijn feestje” graag mee wilden komen opluisteren. Een ronduit indrukwekkende gastenlijst is daarvan het gevolg. Daarop prijken ondermeer de namen van JW Roy, Bart de Win, Eric de Vries, Iain Matthews, Beatrice van der Poel, Gerard van Maasakkers, Marcel de Groot en Frank Lammers. Met vocale glansprestaties helpen zij met z’n allen om niet enkel de songsmid Baartmans maar ook de geweldige muzikant daarachter even in het zonnetje te zetten. Warm aanbevolen derhalve ook, deze erg knappe dubbelaar!
Met de dubbel cd voor/achter viert BJ Baartmans op lichtvoetige manier zijn 30-jarig jubileum als gitarist, zanger, songschrijver en producer. VOOR bevat een dertiental rootsy tracks die hij opnam met z’n vaste begeleiders Wild Verband, terwijl ACHTER vooral zijn werkzaamheden als producer en sideman belicht, met medewerking van oa JW Roy, Gerard van Maasakkers en Beatrice van der Poel.
Zo langzamerhand heeft Baartmans een ijzersterke reputatie als gitarist en hoe terecht dat is bewijst hij op beide cd’s met subtiele solo’s en achtergrondpartijen. Aanraders genoeg, maar zorg dat je in ieder geval de slidesolo in Waddenstrand of de fantastisch getimede bleussolo in Klaar even beluistert. (MG)
BJ Baartmans | Voor/AchterDe schoonheid van de dramatiek.
Dertig jaar in het vak. Da's een jubileum dat bij mensen in loondienst vaak een hoog gehalte van Theo Maassens Henk van den Tillaart-speech heeft. Speeches, recepties en andere poespas. Maar nu de veelzijdige Brabantse troubadour BJ Baartmans dit lustrum bereikt, hangt hij nadrukkelijk zijn eigen slingers op. Met een nieuwe plaat en met een bonusschijfje met daarop negen nummers uit zijn eigen liedjesarchief. Het bijzondere van die tweede schijf is dat hier een keur aan artiesten voorbijkomt waarmee Baartmans een meer dan bijzondere band heeft. Het is een ode aan zijn eigen loopbaan, kracht bijgezet door namen als Gerard van Maasakkers, JW Roy, Eric de Vries, Marcel de Groot en zelfs Frank Lammers. Zij vertolken de nummers van de Boxmeerse liedjesschrijver. En het moet gezegd worden, de schijf die luistert naar de naam Achter doet het minstens zo goed als een bos bloemen. Het is de blijk van waardering voor de man die niet alleen zelf zingt, maar ook veelal op de achtergrond acteert bij anderen: meespelen op het podium, produceren (in zijn eigen studio) en schrijven.
En hoe is dan die nieuwe plaat, Voor genaamd? Eigenlijk zoals Baartmans' vorige plaat ook al was. Boordevol mooie, beschouwende teksten. Met liedjes over een doorgewinterde alcoholist, Kamp Westerbork en de Rotterdamse wijk Katendrecht. De schoonheid van de dramatiek. De pracht ook van alledag. Ongewoon gewoon. En vooral ook eerlijk descriptief. Ook die schijf bevat overigens een aantal oudere nummers, die nu van het Engels naar het Nederlands bewerkt zijn. Met zijn mooie, lichthese stem presenteert hij zich opnieuw als een begenadigd verhalenverteller. Gedrenkt in herfsttemperaturen. En eigenlijk vertelt het nummer 'Feestmuziek' het allemaal: de triestheid die dat soort muziek in hem veroorzaakt. Gelukkig zijn zit voor hem zeker niet in dat oppervlakkige vertier. Nee, BJ Baartmans is meer van het beschouwelijke, van films zonder voorspelbaar gelukkig einde. En doet dat heel knap al dertig jaar voor zijn plezier.
Al doet zijn nog altijd jongensachtige uitstraling anders vermoeden, BJ Baartmans zit alweer dertig jaar in het muzikantenvak en viert dit met een dubbelalbum genaamd Voor Achter. Het album bestaat symbolisch uit twee cd’s: Achter, een bloemlezing van liedjes uit die dertig jaar, uitgevoerd door een aantal van BJ’s muzikale vrienden, en Voor, gevuld met dertien nieuwe liedjes. Beide cd’s zijn verpakt in een smaakvol, sober vormgegeven kartonnen hoes in stemmig zwart-wit, die direct nieuwsgierig maakt naar de muzikale inhoud. En er valt veel te genieten op deze veelkleurige cd, die ondanks de minder eenduidige koers dan we van BJ gewend zijn, een samenhangend geheel vormt. Het feit dat bijvoorbeeld sommige liedjes op Achter in het Engels worden gezongen doet totaal geen afbreuk aan de eenheid van het album.
De nieuwe liedjes zijn stuk voor stuk zeer geïnspireerd, en de melodieën beklijven na een paar keer luisteren. Het meeslepende openingsnummer, Toost, is goed gekozen. Het is een lichtgeorganiseerde kakofonie van tonen, met daar overheen een uitbundige zangmelodie gezongen door BJ en Renee van Bavel in een verslavende cadans. Het nummer doet enigszins denken aan Focus in z’n beste jaren. Een ander hoogtepunt vormt het nummer Feestmuziek. Ik had het voorrecht bij de podiumgeboorte van dit lied aanwezig te zijn, in Meneer Frits, mei 2010. Daar speelde BJ het lied dat hij die dag geschreven had voor het eerst. Het was een magisch moment. De tekst nog voor zich op een blaadje, wist hij zijn publiek mee te voeren in die typische combinatie van humor en ontroering die zo kenmerkend is voor veel van zijn beste muziek. In de opname op Voor wist hij dit allemaal weer prachtig te vangen. De warme accordeontonen van Bart de Win versterken de zoete melancholie.
Wat opvalt is dat BJ door de jaren heen steeds gemakkelijker is gaan zingen. Zijn wat gruizige geluid is zeer karakteristiek en herkenbaar. De altijd aanwezige melancholie in zijn stem geeft zijn poëtische teksten een diepere laag. BJ speelt met zijn hart op de snaren, durft zich bloot te geven in zijn muziek. Hij spreekt gitaar, lijkt te versmelten met zijn instrument. Hij wordt daarbij bijgestaan door een geweldige band: drummer Sjoerd van Bommel, Mike Roelofs op toetsen, en Gerco Aerts op bas. Op deze cd aangevuld met, naast de eerder genoemde Renee van Bavel en Bart de Win, Iain Matthews, Rieany Janssen en Bruno Lord in de achtergrondzang.
De lijst met cd’s van bands en muzikanten waaraan BJ met zijn snarenspel een bijdrage leverde de afgelopen dertig jaar is niet op twee handen te tellen. JW Roy, Guus Meeuwis, Okieson, Gerard van Maasakkers, Iain Matthews... de lijst is eindeloos. Geen wonder dat veel muzikale vrienden graag op hun beurt een bijdrage leverden aan deze jubileum-cd. JW Roy geeft met zijn prachtige stem een nieuwe betekenis aan Do you know what a song can do. Ook Beatrice van der Poel springt er wat mij betreft uit met een zeer humoristische uitvoering van De dokter. Verder mooie bijdragen van Eric de Vries, Iain Matthews, Gerard van Maasakkers, Marcel de Groot en Frank Lammers. Een betere samenvatting van dertig jaar liedjes, en tevens vooruitblik naar wat komen gaat, is bijna niet voorstelbaar. De dertien nieuwe liedjes smaken naar meer.
Hij zit 30 jaar in het vak en zijn nieuwe cd is voor die gelegenheid een dubbelaar: Voor/Achter. Voor is zijn reguliere tiende album met prachtige, zinnenprikkelende liedjes, zoals de laatste jaren in vanzelfsprekend Nederlands. Baartmans is niet alleen een begenadigd gitarist, waar ook anderen graag een beroep op doen, hij is ook een uitmuntend tekstschrijver, hier over jeneverlucht, onschuld en beloftes, maar ook het Monument Kamp Westerbork. Bovendien beschikt hij over een stem die even mooi kraakt als die van Bram Vermeulen destijds, maar vriendelijker klinkt.
Op de extra cd, Achter, eren muzikale vrienden (onder meer JW Roy, Bart de Win, Iain Matthews, Gerard van Maasakkers en Frank Lammers) hem met een herbewerking van een (deels wel Engelstalig) nummer van Bart Jan. De liefde voor zijn muziek straalt er vanaf. Terecht, want zijn werk spreekt altijd zeer tot de verbeelding.
We leerden BJ kennen als singer, als songwriter, als gitarist, die zich op z’n gemak voelde in de americana zoals die in het Texaanse Austin dagelijks te horen is. Met het prachtalbum ‘Verpand’ stapte in 2006 een nieuwe BJ Baartmans uit de coulissen. Niet langer Engelstalig, maar zingend in z’n moerstaal kroop hij nog dichter op de huid. Hij werd zo’n liedjessmid die voor de spiegel zit en onbarmhartig noteert wat hij ziet.
De dubbelaar ‘Voor/Achter’ lijkt de volgende mijlpaal in BJ’s ontwikkeling. Hij laat ons op de cd ‘Voor’ als vanouds als voyeurs toe in zijn leven, maar beperkt zich niet meer tot die spiegel. Bart-Jan gooit het raam open, kijkt verbaasd rond en wordt zo een chroniqueur van de lage landen.
Meer dan ooit staat de muziek ten dienste van zijn vertellingen. Op de cd ‘Achter’ blikt hij, na dertig jaar op de planken, nog eens achterom. Samen met lotgenoten als JW Roy,Gerard van Maasakkers en Iain Matthews neemt hij wat hoogtepunten uit zijn archief, deels vertaald, opnieuw onder handen.
Snarenvirtuoos/producer/zanger/dichter-liedjesschrijver Bart Jan Baartmans zit dit jaar 30 jaar in het vak. Ter gelegenheid van dit heugelijk feit bracht hij een fraaie dubbel-cd uit. De eerste (Voor) met zijn eigen liedjes, deels nieuw werk zoals een lied over drank (Toost) en het swingende hitgevoelige Spaar Me Niet. Maar hij schreef ook Nederlandstalige teksten voor een aantal van zijn oude Engelse nummers. Zo werd Lily Dear (dat mij nog altijd perfect lijkt voor Slaid Cleaves) omgetoverd tot Kind Dat Speelt. Dit juweeltje, verhaalt over de vuist vol herinneringen van een oude dame in haar laatste dagen. Ook in de Nederlandse versie weet het mij tot tranen te roeren.
Dat geldt ook voor het aangrijpende lied over het voormalige concentratiekamp Westerbork in het Drentse landschap vlakbij Muziekcafé de Amer. Zo komt een reizend muzikant nogal eens wat tegen onderweg naar de mooiste plekjes in ons land, wat weer als inspiratie kan leiden tot een lied. Op de tweede schijf een bloemlezing van de vele cd’s waarin BJ een rol speelde op de achtergrond als gitarist en/of producer met liedjes van o.a. JW Roy, Iain Matthews, Beatrice Van de Poel, Gerard Van Maasakkers.
|
